Biegi narciarskie stają się coraz bardziej popularnym sportem. My – Polacy, zawdzięczamy to przede wszystkim Justynie Kowalczyk, która na trasach całego świata promuje nie tylko siebie, ale również nasz kraj. Przyjrzyjmy się zatem bliżej tej dyscyplinie.

Jako hobby i chęć utrzymania formy

Wiele osób uprawia biegi narciarskie amatorsko, wybierając się na „piesze wycieczki na nartach”. Niektórzy biegają na krótkie odcinki, ale są też bardziej wytrzymali narciarze, którzy rywalizują na długich dystansach. Biegi narciarskie to jeden z trudniejszych sportów wytrzymałościowych, gdyż angażuje wszystkie mięśnie. Jeśli ktoś chce schudnąć lub utrzymać wagę, to ta dyscyplina jest do tego celu idealna.

Rywalizacja biegaczy narciarskich.
Markus Bernet/Creative Commons 2,5
Krótka historia biegów narciarskich

Biegi narciarskie zaczęły rozkwitać w XIX wieku, kiedy to najczęściej biegówki były wykorzystywane podczas polowań. Obecnie narty są niemalże religią w Norwegii, Szwecji, Finlandii czy Estonii. Tam prawie każdy regularnie biega na nartach. Dlatego też np. Norwegowie mają znakomitych biegaczy, bo po pierwsze mają z kogo wybierać, a po drugie dzisiejsi mistrzowie z tych krajów treningi rozpoczęli już jako czteroletnie dzieci. W Polsce narciarstwo biegowe zostało zapoczątkowane na przełomie XIX i XX wieku. Sport ten stawał się coraz bardziej popularny między innymi dzięki Józefowi Schnaiderowi oraz Stanisławowi Barabaszowi. Natomiast w 1919 roku powstał PZN, czyli Polski Związek Narciarski.

Na początku istnienia biegówek cały sprzęt był wyrabiany z naturalnych materiałów: narty były drewniane, a kijki były robione z bambusa i posiadały skórzany pasek. Narciarze biegali w skórzanych butach z wąską podeszwą.

Pierwsze zawody w narciarstwie biegowym zostały zorganizowane w Norwegii, w XIX wieku. Od 1922 roku miłośnicy białego szaleństwa z Polski mają możliwość startować w Biegu Wazów. W latach 70. biegi narciarskie na dobre rozpowszechniły się i zaczęto organizować masowe zawody zarówno dla profesjonalistów, jak i amatorów.

Techniki biegu

Klasyczna

Narty do stylu klasycznego są wygięte, dzięki czemu narciarz może łatwo odbić się od śniegu. W tej technice biegacze używają długich, wąskich oraz lekkich nart. Możemy wyróżnić 4 elementy biegania „klasykiem”. Oto one:

1. Jodełka – biegacze używają tego kroku zwłaszcza przy stromych podbiegach. Narty są wówczas rozłożone i nie jest wykonywany ślizg. Kijki powinny być umieszczone za nartami.

2. Krok naprzemianstronny – to styl, który polega na ślizganiu się na jednej narcie podczas każdego kroku. Kijki używane są w następujący sposób: kiedy ślizgamy lewą nartę, to prawy kijek powinien znajdować się z przodu i odwrotnie, kiedy użyjemy prawej narty. Profesjonaliści zwykle używają tego sposobu na łagodnych podbiegach.

Krok naprzemianstronny w biegach narciarskich.
Źródło: Creative Commons 3.0

3. Jednokrok – polega na odbijaniu się jedną nartą. Kijki używane są równocześnie. Gdy narciarz przenosi kijki do przodu, wykonuje ruch jedną z nart. Zwykle biegacze stosują ten element, gdy osiągną większą prędkość. Jest to bardzo wymagający krok, gdyż poprzez odpychanie się oboma kijkami tracimy dużo sił.

Jednokrok w biegach narciarskich.
Źródło: Tomoyoshi NOGUCHI/Creative Commons 2.0

4. Bezkrok – to styl bardzo podobny do jednokroku. Jedyną różnicą jest to, że nie „odbijamy” nart. Używany jest przede wszystkim na  długich dystansach oraz na płaskim terenie.

Dowolna

Podczas wykonywania tej techniki jedna narta znajduje się na zewnątrz. Jest ona stawiana w taki sposób, że wewnętrzna krawędź jest niemal prowadzona po śniegu. Styl dowolny jest szybszy niż klasyczny.

Narciarski styl dowolny.
Źródło: Che/Creative Commons 2.5

Jaki trening wykonuje biegacz narciarski?

Biegacze narciarscy w sezonie letnim trenują przede wszystkim na nartorolkach. Jest to sprzęt, który może fajnie zastąpić biegówki w trakcie cieplejszych miesięcy. Na przykład Justyna Kowalczyk latem pracuje w pocie czoła przemierzając na nartorolkach setki kilometrów. Na pewno używanie tego sprzętu wymaga włożenia większej dawki wysiłku, niż narty biegowe, co jest spowodowane między innymi wysoką temperaturą, która zazwyczaj dominuje w lecie.

Na nartorolkach można jeździć zarówno stylem klasycznym, jak i dowolnym. Jest to bardzo dobre przygotowanie do sezonu zimowego. Wyróżniamy dwa podstawowe typy tego sprzętu: nartorolki klasyczne oraz terenowe. Te drugie mogą być używane również na trasach leśnych. Natomiast klasyczne służą wyłącznie do jeżdżenia po asfalcie.

Subiektywne post scriptum

Zdecydowanie mogę polecić uprawianie biegów narciarskich. Jeśli już raz założysz biegówki, to zapewne trudno będzie Ci się z nimi rozstać. Jest to sport, który pomoże nam zarówno utrzymać formę, jak i pozytywnie wpłynie na nasze zdrowie.